

Sağlıklı bir çocuk yetiştirmek denildiğinde çoğu ebeveynin aklına yöntemler, doğru bilgiler ve “nasıl yapmalıyım?” soruları gelir.
Oysa bu sorunun en temel cevabı oldukça sade: Kendiniz olmak.
Bir çocuğun ruhsal gelişimi, en çok anne-babanın kendi ruhsal dengesiyle ilişkilidir. Ebeveyn kendiyle temas halindeyse, sahiciyse ve içsel olarak dengedeyse; çoğu zaman ekstra bir çaba göstermeden çocuğunun ihtiyaçlarını fark edebilir ve ona uygun şekilde karşılık verebilir.
Bu noktada önemli olan, “mükemmel ebeveyn” olmaya çalışmak değil; gerçek ve temas halinde bir ebeveyn olabilmektir.
Bilgi elbette kıymetlidir, ancak tek başına yeterli değildir.
Bir ebeveyn çok donanımlı olabilir; fakat çocuğunu kendi zihnindeki “ideal çocuk” kalıbına uydurmaya çalışıyorsa, çocuğun gerçek ihtiyaçlarını gözden kaçırabilir.
Öte yandan, eğitim düzeyi ne olursa olsun; çocuğunun duygusal ihtiyaçlarını görebilen, onunla temas kurabilen bir ebeveyn, çocuğun sağlıklı bir benlik geliştirmesine güçlü bir zemin hazırlar.
Kuşaklararası Aktarım ve Farkındalık
Ebeveynlik yalnızca bugünün değil, geçmişin de etkisini taşır.
Kendi çocukluğumuzda deneyimlediğimiz ilişkiler, farkında olmadan ebeveynlik tarzımıza yansıyabilir.
Eğer bu aktarım fark edilmezse, bazı zorlayıcı örüntüler kuşaktan kuşağa devam edebilir.
Ancak bu döngü değiştirilebilir. Bunun ilk adımı ise fark etmek ve sorumluluk almaktır.
“Yeterince İyi Anne” Ne Demek?
Psikoloji literatüründe sıkça kullanılan bir kavram vardır: “Yeterince iyi anne.”
Burada vurgulanan şey mükemmellik değil, gerçekçilik ve dengedir.
Hiçbir ebeveyn çocuğunun tüm ihtiyaçlarını anında ve eksiksiz karşılayamaz.
Aslında bu durum, çocuğun gelişimi için de gereklidir.
Bebekler dünyaya geldiklerinde, ihtiyaçlarının hemen karşılandığı bir düzenin içine doğarlar. Zamanla küçük gecikmeler, beklemeler ve sınırlamalarla karşılaşırlar. İşte bu deneyimler:
Ebeveynin görevi burada iki yönlüdür:
Bir yandan çocuğun ihtiyaçlarını görmek ve karşılamak,
diğer yandan yavaş yavaş sınırlar koyarak onu gerçek hayata hazırlamak.
Aşırı koruyucu ya da tüm istekleri sınırsız karşılayan bir tutum, çocuğun gelişimini desteklemek yerine zorlaştırabilir.
Ruhsal Olarak Sağlıklı Bir Bireyin Özellikleri
Ruhsal açıdan dengeli bir birey:
Sonuç
Sağlıklı çocuk yetiştirmek, kusursuz olmakla ilgili değildir.
Daha çok, kendiyle temas halinde olan, farkındalığı yüksek ve yeterince iyi olabilen bir ebeveyn olabilmekle ilgilidir.
Çocuklar, en çok söylenenleri değil; yaşananları içselleştirir.
Sevgilerimle…